Könül oğurlayan bir adı vardır,

Mələk deyil, amma qanadı vardır.

Siyah qaşlarının kölgəliyində

Daima çırpınır iki göyərçin.

Qonaraq könlümün budaqlarına,

Hər gün şeir oxuyurlar onlar mənimçin.

İndi öz-özümə inanmışam mən,

Nə qədər bəxtiyar insanmışam mən,

Saçları andırır zərrin suları,

Tökülüb axdıqca umuzlarına.

Oxşayır bədəni, bəyaz əndamı

Kölgədə bəslənmiş quzey qarına.

Amandır əsməsin tufan yelləri

Solar eşqimizin qönçə gülləri.

Məlumatlar http://mikayilmushfiq.azeriblog.com saytından.