Gər olsa niasdə elmü irfan,
Övladə edər o yolda iman.

Əksi olaraq bu müddəanın,
Olmaz isə elmi bir ananın -

Övladə çatar haman cəhalət,
Nə əql olur onda, nə fərasət.

Bitərbiyəliklə tifli-məsum
Axırda olur səfilu məşum;

Carıdır çünki işbu halət,
Həmcinsinə eyləyər sirayət.

Gözlənsə gərək hüquqi-nisvan,
Ta kamil ola vüsuqi-nisvan.

Elm ilə olur hüsuli-izzət,
Elm ilə olur nüfuzi-millət.

Elmə çağırır bütün əvamı
“El-elmü fərizətun” kəlamı.