Dönüb keçmişlərə bir fikrə getdim,

Öyrəndim insanın kim olduğunu.

Birdən gözlərimə göründü cəddim,

Baxıb seyr elədim köhnə meymunu.

Heyvanlar içində o da bir heyvan,

Sürülər içində o da bir sürü.

Yaylağı mağara, qışlağı orman,

Zillət torpağında yazığın ömrü.

Əlində daş, dəmir... mətin dağları

Sürünə-sürünə hirslənib deşir,

Təbiət dəyişir, özü dəyişir.

Əmək- insanlığın tükənməz varı...

Əmək sərf olunan yer cənnətimdir.

Hüsnümdür, eşqimdir, səadətimdir!

Məlumatlar http://mikayilmushfiq.azeriblog.com saytından.