Könlüm bulanır küçədə cövlanını görcək,
Nitqim tutulur hərzəvü hədyanını görcək.

Canım üzülür əldəki qalxanına baxcaq,
Qəlbim alışır beldəki patranını görcək.

Baxdıqca revolverinə əndamım olur süst,
Bağrım yarılır xəncəri-bürranını görcək.

Təfriq edəməm: məstmi, hüşyarmısan sən, -
Məstanərəviş, meşyi-pərişanını görcək.

Düşdün lotuluq meşqinə, islamə uyuşma,
Oldur nərədə olsa müsəlmanını görcək.

Qoy börkünü keç qaşının üstündə, fırılda,
Kəndin kimi bir lotıyi-meydanını görcək.

Məst ol gecə-gündüz, nə bilim, yat nərələrdə,
Yum gözlərini xaneyi-viranını görcək.

Əmrədlər ilə keyfini çək bağda, çəməndə,
Bir baxma da ətfali-ciyərqanını görcək.

Geh “iskoroxod” çəkmə, gehi gey “lakeronni”,
Vellən gecə-gündüzdə xuramanını görcək.

Var-yoxunu sərf eylə barışnalara, ancaq
Soy həmsəri-məzlumeyi-nalanını görcək.
                    Gül, gül ki, cəvansan,
                    Əyyaşi-cəhansən,
                    Sərxoşlara cansən,
                    Hala güləcəksən.
                    Vəqta ki, qocaldın,
                    Rişi döşə saldın,
                    Pis günlərə qaldın,
                    Onda biləcəksən!..