Cəhd eylə, sən ancaq nəzəri- xəlqdə  pak ol,
                            Məxluqu inandır;
Xasiyyətin  od olsa da, ətvardə  xak ol,
                            Sök aləmi, yandır;
Xəlqin  nəzərin  cəlb elə qurşağə,qəbayə,
                            Məclubi- üyun ol;
Hər  hiyləvü  bicliklə  gir, əlbəttə, əbayə,
                            İmanə sütun ol;
Səy  eylə ki,  saqqal  uzanıb üç çərək  olsun,
                            Papaq  ona  nisbət;
Qursaq  da,  bilirsən  ki,  on  arşın  gərək  olsun,
                            Təfsilə nə  hacət...
Qoyma  yerə  təsbihini, əl  çəkmə  duadan,
                            Övrad  oxu  daim;
Məclisdə  çəkib  dut  özünü, ol nücəbadən,
                            Söz söylə  mülayim;
İstə  geyinib  məzhəbi, imanı  büründün, 
                            Pək  möhtərəm  oldun;
İndi nəzəri- xəlqdə sən pak göründün,
                            Əhli –kərəm  oldun;
Başdan- ayağa  əmnü əman oldu vücudun,
                            Zövq  ilə  bitişdin;
Nolmaq diləyirdinsə, həman  oldu vücudun,
                            Məqsudə  yetişdin!
Vəqf oldu  ki, imdi  edəsən  aləmi talan,
                            Dut, qoyma qaçanı!
Hökm imdi sənindir, dəxi çək işlərə  saman,
                            Yığ müşkül  açanı;
Dul övrətə  bidad elə, eytamə  xəyanət,
                            Xovf etmə əcəldən;
Məkr isə  özün  qıl, oxu  şeytanə də  lənət!
                            Şad ol bu  əməldən,
                            Əl çəkmə hiyəldən,
                            Təzvirü  dəğəldən,
                            İmanı da versən.
                            Vermə pulu  əldən!..