Bir vaxt Cüha bir neçə rəfiq ilə şikara getmişdi. Bir qurd onlara rast gəldi. Qurdu şikar təsəvvür elədilər. Istədilər ki, onu tutsunlar. Qurd qaçıb bir daşın altına girmişdi. Cühanın yoldaşı başını daşın altında apardı ki, qurdu çəkib çıxartsın. Qurd onun başını bədənindən qopardı.
   Cüha gördü ki, yoldaşı başını çıxartmır. Baxdı, yoldaşını başsız gördü. Fikrə içində oldu ki, aya, mənim yoldaşımın başı əvvəldən var idi, ya yox? Ondan sonra yoldaşlarına dedi ki, səbir eləyin ta ki mən şəhərə gedim, onun əyalından xəbər alım ki, bu kişinin başı var idi, ya yox?
   Bəs şikardan gəldi yoldaşlarının evinin qapısına. Övrətindən xəbər aldı ki, sənin ərivün evdən çıxanda başı var idi, ya yox idi?